De bezwaren,
uitgeschreven

Zie Over. Het risico bestaat alleen tijdens dat ene kwartaal en krimpt elke week.

Ik heb vijftien jaar opdrachten gedaan, grotendeels white label: mijn naam stond er niet onder en dat werk is niet van mij om te tonen. Wat er daarnaast niet is, is een opgeleverd traject volgens deze methode, want die voer ik pas sinds kort zo. Ouder werk erbij zetten zou suggereren dat het uit dit systeem komt, en dat klopt niet.

Daarom laat ik zien hoe ik werk in plaats van voor wie. Wat ik meet publiceer ik: de methode en de uitkomsten van 140 bedrijfswebsites staan op de kennispagina, met de beperkingen erbij die ik zelf benoem. En u hoeft niet met € 24.500 te beginnen: begin met de meting en beoordeel het werk.

Een bureau splitst dit over afdelingen en leveranciers. Op elke overdracht gaat maat verloren, want de volgende interpreteert wat de vorige bedoelde. Bij mij komt het uit één berekening, dus er is geen overdracht. Wat een bureau wel heeft en ik niet: capaciteit en achtervang. Zijn er vier trajecten tegelijk nodig, dan moet u daar zijn.

Dan koopt u één laag van vier, en dat is precies waar het meestal misgaat: een logo zonder systeem eronder valt bij de eerste leverancier al uiteen. Is het budget nu alleen daarvoor, zeg dat, dan maken we er een afgebakende opdracht van met een vaste prijs.

Nee. De prijs is vast en voor iedereen hetzelfde. Wat wel kan is de opdracht kleiner maken, en dan is het een andere opdracht met een andere prijs. Dezelfde opdracht voor minder doe ik niet, want dan is de prijs die ik u noem niet de prijs die ik de volgende noem.

Niet automatisch. € 24.500 is de prijs voor één merksysteem. Het rekenmodel eronder bouw ik één keer, en daar verandert niets aan of er nu twee of vijf entiteiten uit voortkomen. Maar elke entiteit heeft wel eigen teksten, eigen pagina’s en eigen opvolging, en dat schaalt wél mee.

Hoeveel het meer wordt, verzin ik niet vooraf. Dat komt uit de Merkmeting: die loopt alle entiteiten langs op dezelfde eenentwintig punten en laat zien waar de verhoudingen tussen moeder en dochters uiteenlopen. Daarna staat er een vaste prijs op papier, vóór er iets begint. Nog steeds geen uurtarief en geen nacalculatie: alleen een bedrag dat ik pas noem als ik het heb gemeten.

Dat kan. De vraag is waar hij zijn maten vandaan haalt. Liggen die nergens vast, dan kiest hij ze, en de volgende kiest ze anders. Dat is geen kritiek op hem, dat is wat er gebeurt als er geen bron is. Ligt het systeem er, dan kan hij het gewoon bouwen. Hij krijgt de link naar De Bron en geen uitleg.

De Bron staat niet in een zoekmachine: elke pagina draagt de instructie om hem niet op te nemen, en het hele adres draagt die instructie nog een keer op de server. Hij komt dus niet in een zoekresultaat voor en niemand vindt hem per ongeluk. Wie de link heeft kan hem wel openen.

Dat is een keuze en geen tekortkoming. Zet er een inlog voor en de drukker die om vier uur een bestand nodig heeft, mailt een uur later dat hij er niet in komt — en dan stuurt iemand alsnog de oude PDF door. Dan bent u terug bij het ding dat u wilde vervangen. In de praktijk wordt zo’n inlog bovendien één gedeeld wachtwoord: even open als een link, maar met een drempel ervoor.

Wat wel een beslissing vraagt is de inhoud. Een merksysteem bevat geen prijzen, geen klanten en geen contracten; de kleuren, de letter en het logo staan al openbaar op uw eigen site en zijn met een rechtermuisklik te lezen. Wat er dus niet op hoort is een besluit dat nog niet genomen is, een naam die nog niet is aangekondigd, en de naam en het 06-nummer van degene die het beheert. Daar staat een functie en een algemeen adres. Zo is er niets dat een slot nodig heeft.

Werkt u in een sector waar dit anders ligt, dan gaat er een inlog voor. Dat besluit valt bij de start, niet achteraf.

Dat besluit ik niet en de meting ook niet. In beide namen is geïnvesteerd, en soms zit daar regionale klantwaarde in die u niet weggooit. De meting laat zien wat er van elk vastligt en wat er van elk in omloop is. Wat er daarna gebeurt, is een directiebesluit met cijfers eronder in plaats van een smaakdiscussie.

En als u ze allebei houdt, wordt het meer werk in plaats van minder. Bij één merk ligt de verhouding tussen de merken niet vast, want er is er maar één. Bij twee moet die verhouding wél vastliggen: welk merk waar voorgaat, hoe de koppeling eruitziet als ze samen op een offerte staan, welke marge daartussen zit. Ligt dat niet vast, dan maken medewerkers van het ene bedrijf documenten voor het andere en lopen kleur, letters en teksten binnen een paar maanden door elkaar. Twee merken behouden is de zwaarste variant, niet de lichtste.

Aan mij niets. De externe diensten staan op uw eigen naam en kosten samen ongeveer € 65 per maand, rechtstreeks betaald: de bewerkomgeving met hosting, een bezoekersteller zonder cookies, en de domeinnaam. Slaat het platform zelf gegevens op, dan komt daar ongeveer € 25 bij. Dat bedrag dekt de diensten zelf, niet het bijhouden ervan; wat bijhouden kost hangt af van wie het doet. De Nameting is een losse meting achteraf, geen abonnement en geen voorwaarde.

Het meeste kunt u zelf: een pagina toevoegen binnen het stramien, tekst wijzigen, een blok verplaatsen. Voor de rest ligt er een vaste prijslijst die u bij oplevering al hebt. Die rekent per onderdeel: per blok, per icoon, per sjabloon, per taal, per label. Zo hangt het bedrag aan de omvang van de vraag en niet aan een inschatting van hoe ingewikkeld iets is. Binnen een uur een bedrag in plaats van een offertetraject. Geen uurtarief. Wat er binnen en buiten de opdracht valt staat bij De grens.

Op vaste bestanden. Er zit geen database onder en er draaien geen plug-ins, dus er is niets dat vanzelf veroudert of bijgewerkt moet worden om veilig te blijven. Dat scheelt onderhoud en het scheelt een categorie storingen die u anders elk jaar tegenkomt.

Bewerken doet u in een aparte omgeving die de pagina toont zoals hij eruitziet: u klikt op een tekst en typt. Een nieuwsbericht of een vacature zet u er zelf op. Wat daar niet in zit zijn de kleuren, de letters en de maten. Die komen uit het bestand dat bij de oplevering hoort. Daarom blijft het systeem heel: er is geen knop waarmee een kop per ongeluk paars wordt. Dat is het verschil met een gangbaar systeem, waar vormgeving en inhoud in hetzelfde scherm zitten en de eerste het altijd verliest.

De bezoekersteller werkt zonder cookies, dus er is geen toestemmingsbanner nodig. Dat scheelt niet alleen een klik: een banner is een script dat vóór alles laadt en de laadtijd raakt die u opgeleverd krijgt, en een teller zonder toestemming telt iedereen in plaats van de helft. Het account staat op naam van uw bedrijf, met uw eigen betaalgegevens. Wilt u ooit weg bij mij, dan verandert er niets aan de site; er wordt alleen niemand meer gebeld.

Nee. Ik leg vast waar de naam aan moet voldoen: hoeveel tekens hij mag hebben voordat de koppeling met het beeldmerk breekt, hoeveel lettergrepen, of hij naast de bestaande naam leesbaar blijft, welke domeinvorm beschikbaar moet zijn. Dat is meetbaar en dat is mijn vak. Het bedenken zelf gaat naar een naamgever, en het onderzoek naar bestaande merkrechten naar een merkengemachtigde. Beide factureren rechtstreeks aan u; ik verdien daar niets aan. De uitkomst toets ik aan de eisen, en voldoet hij daar niet aan, dan gaat hij terug.

Dit speelt bij twee van de vijf modellen. In de andere drie blijven de bestaande namen staan, en dan is er niets te bedenken en niets te onderzoeken.

Drie momenten van een uur. U levert geen tekst en geen ontwerp aan; u beantwoordt vragen en bepaalt de richting. Wel toegang tot wat er nu staat: de bronbestanden, het domein en een account dat vanaf fase twee op naam van uw bedrijf kan.